آیا آنها حق ندارند روز قیامت بگویند: ما در طول این قرن ها کشته و متهم و تحقیر شدیم فقط به خاطر دوستی و محبت اهل بیت! به این دلیل که دشمنان آنها به نقد اشتباهات و افراد اکتفا نمی کنند بلکه تهمت می زنند و تحقیر می کنند و همه اینها فقط به خاطر محبت آل محمد است. البته شیعیان در این بدنام شدن با پیامبران سهیم هستند که آبرو و نام خود را به حق در راه خدا فدا کردند (لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون).

بردباری شیعه در برابر این همه ظلم و کشتار و آواره سازی و تبعید و تکفیر در طول این قرن ها شگفت انگیز است. چه دلهایی دارند! چگونه می­توانند با این همه توهین و ظلم و تحریک باز هم اخلاق پسندیده خود را حفظ کنند؟ چون دل های آنها از محبت علی سرشار و آرام است!

در قیامت دو گروه می آیند که هردو آبروی خود را در راه خدا فدا کرده اند: پیامبران و پیروان خالص آنها و اهل بیت(علیهم السلام) و شیعیان آنها. آنها حق را یاری کرده اند. شیعیان حق دارند روز قیامت افتخار کنند و به امام علی و حضرت زهرا بگویند: به خاطر شما به ما ظلم کردند و ما را آواره ساختند و به ما تهمت زدند.

آنها در روز قیامت به خاطر دوستی با منافقان و ظالمان شرمنده نیستند! هرگز در صحیفه دوستان آنها نان ظالمی را نمی­بینی! اما ما با صحیفه ای پر از دوستان منافق و ستمگر وارد قیامت می­شویم! دوستی امثال معاویه و حجاج و یزید و متوکل! (فمن یجادل الله عنهم یوم القیامة)؟ وقت آن فرا رسیده که شیعه را بفهمیم. دشنام و ناسزا و تهدید برای ما سودی ندارد کاش صبر و بردباری و اخلاق و معنویت را از آنها بیاموزیم! گوارا باد بر شیعه!

منبع : خبرگزاری حوزه